De controle van de proefdruk verliep voortvarend: zo af en toe een punt vergeten o.i.d, een versprongen zin, een foute afkorting of een woord dat ik anders wilde. Blij zat ik achter de computer de roman voor de tigste keer door te lezen.

Toen kwam er een mail met aantekeningen van vier A4-kantjes mijn digitale brievenbus binnenrollen: na een dubbele punt zo stond erin volgt een dialoogzin en na een dubbele punt komt de dialoogzin niet op de volgende regel.
Laat ik dat nou gedaan hebben.

Zuchtend bekeek ik de aantekeningen en vroeg mij af hoe het mogelijk is dat deze wet aan de vorige redacties was ontgaan of zou ik, eigenwijs, de hand in eigen boezem moeten steken?
Het voorstel om nog een redacteur in te huren heb ik afgewezen. Ik heb de tekst lang genoeg niet gelezen meen ik om er afstand van te hebben genomen en het verhaal bevalt me goed. Vroeger las ik boeken ook meerdere keren. Een boek als 'de Berg van licht' van Couperus heb ik wel tien keer gelezen waarmee ik niet wil zeggen dat ik het niveau van Couperus heb. Beter niet want hij schreef zinnen van hele pagina's. Daar was de redactie zeker van geschrokken en u als lezer vast ook. 'De berg van licht' heb ik overigens eens uitgeleend en nooit meer teruggekregen. Waarschijnlijk is de lener verdwaald in de zinnen.

Overigens in de vorige eeuw zo zag ik in een toentertijd gedrukt boek kwam de dialoogzin na de dubbele punt op een volgende regel.

Tjaaa, wat moet je daar nou mee? Weet u het?
 

Wil je op de hoogte blijven en regelmatig een journaal ontvangen vul dan bij abonnement je emailadres in.