Zij was de middelste dochter van een gezin van twaalf kinderen en werd geboren in 1907 of in 1909 daar was ze onduidelijk in.

Na school wilde ze werken, dat was bijzonder in die tijd want je hoorde thuis te blijven en mee te helpen in het huishouden tot je trouwde. Zo ging de opleiding tot volmaakte huisvrouw.

Zo niet mijn mama, zij ging werken als verkoopster bij Vroom&Dreesmann in Utrecht toen een spraakmakend warenhuis. Ze kwam terecht op de textielafdeling en klom op tot eerste inkoopster. 's Avonds kwam ze weer thuis bij haar ouders en vele broers en zussen.

Bij de inkoop van stoffen ontmoette zij mijn vader, een textielman.
Zij trouwden in 1940 en toen werd het stil om haar heen. Als getrouwde vrouw mocht ze namelijk niet in loondienst werken. Mijn vader was hele dagen van huis, kwam pas laat thuis en daar zat ze dan in een huis van drie verdiepingen met een tuin voor en achter. De enigen die ze zag waren de groenteman, de melkman, soms de schoenlapper en twee keer in de week de schillenboer die kwam met paard en wagen.
'Groene weduwe,' werden deze vrouwen genoemd.

Het huis werd iedere dag gepoetst. Van de kelder tot de zolder glom alles je tegemoet, zelfs de schuur kreeg een schoonmaakbeurt. Er was niets anders te doen dan een keer in de week de hulp aansturen, en, haar was ik bijna vergeten: de naaister die ook eenmaal in de week kwam.

Na de geboorte van mijn zusje en ik poetste ze gewoon door. Vrienden hadden gehoopt dat die koters voor enige rommel zouden zorgen, maar daar was geen sprake van het bleef kraakhelder in huize Van Nes.

Jaren later kwam ze de directeur van de V&D in Amersfoort tegen. Hij kende haar nog uit Utrecht, hij vroeg haar onmiddellijk bij hem te komen werken op de afdeling textiel. Ze was namelijk steengoed. Maar ze durfde niet. Ze dacht dat mijn vader dat niet goed zou vinden.
Geïndoctrineerd door de tijd.

Wil je meer van mij lezen ga dan bij de boekhandel of klik op : https://juliettevannes.boekengilde.nl