De beloofde tropische zomer is aangebroken! Eindelijk. Om dat te vieren wandelde ik vroeg in de morgen vanaf Zandvoort door de duinen naar Langevelderslag. De herten sloegen mij van een afstandje gade, de zon straalde maar nog niet al te veel, senioren in zeemleren broeken zoefden in aanvaardbare aantallen voorbij.

Na een pauze bij Langervelderslag besloot ik omdat het nog geen negen uur was over de kuststrook naar Zandvoort terug te lopen.
De strandinvasie was inmiddels in volle gang. Onafgebroken stroomde de meute vanaf het parkeerterrein richting zee voorzien van rolkoffers, tassen, parasols en andere geneugten. Op en in het zand lagen de glimmende lijven al hutjemutje, sommigen in een tentje waarin zij misschien wel de nacht hadden doorgebracht.

Hoe verder ik liep hoe rustiger. In de verte naderde Zandvoort, ik raakte inmiddels vermoeid. Het was eb en vlak langs zee was het zand hard maar hoe dichter bij Zandvoort hoe minder stevige grond onder mijn voeten. Ik ploeterde door het mulle zand en besloot bij de eerste Zandvoortse strandtent het duin te bestormen en terug te gaan naar het voetpad.

Over het duin, door het mulle zand dat inmiddels bloedheet was daalde ik af naar het wandelpad. Daar was de zeemlerenbroekeninvasie begonnen gevolgd door joelende recreanten op de ebike.
Mijn ongetrainde lijf protesteerde tegen de wandeling van de laatste 500 meter maar ja medelijden helpt niet, dus liep ik straf door.

Om 13 uur was ik weer thuis zonder in een file te hoeven staan. De file richting Zandvoort was ik vrolijk zwaaiend langs gereden. Op de buis zag ik later verhitte filerijders matten met de BOA's die hen in hun beleving een dagje strand door de neus boorden.

Je kunt beter op het terras een boek lezen. De vrouw met de schelp kan ik je aanraden. Te koop bij boekhandel en ook via: https://juliettevannes.boekengilde.nl