| Datum: | 28-04-2021 KNUFFELEN IS EEN VORM VAN KLUIVEN | |
A Mensen vinden het fijn dicht opeengepakt te zijn, het liefst in dampende menigten, buiten of binnen maakt niet uit. Het wordt tijd dat de Partij van de Dieren zou zich daar eens tegenaan bemoeit. Tenslotte is deze partij tegen ophokken van teveel dieren, dus ook mensen, in ruimtes. Teveel Co2 en stikstof is daar het gevolg van, dat maakt mensen ziek en helpt de aarde naar de klote.. De beesten zitten te dicht op elkaar, dat is ongezond, zegt de partij, ze gaan aan elkaar kluiven of ze verspreiden besmettelijke ziekten en moeten worden afgemaakt. Aan elkaar kluiven doen mensen niet, hoewel is knuffelen niet een vorm van kluiven? De intolerantie onder mensen neemt in ieder geval toe door bevolkingsdichtheid. Dat uit zich in korte lontjes en in het ergste geval vecht- en/of moordpartijen. Mensen zijn immers dieren. Ook zij stoten Co2 uit en door het intensief gebruik van apparaten komt stikstof in de lucht. Hoe meer mensen hoe meer Co2 en hoe dichter op elkaar hoe ongezonder en hoe meer kans op besmettelijke ziekten. Door de eeuwen heen zijn virussen en bacteriën de overbevolking tegengegaan en was de aarde veilig. Mensen bezitten echter een eigenschap waarmee ze zich onderscheiden, dat is hun intelligentie. De laatste eeuw maakte die eigenschap het mogelijk dood en verderf zaaiende virussen/bacteriën op een afstand te houden. Daarmee nam de overbevolking en dus de Co2 uitstoot toe. Steeds meer mensen eten dieren als koeien, varkens, vleermuizen en wat er verder zoal aan dierlijk vlees beschikbaar is. Covid-19 kwam daaruit voort. Het virus ontsnapte tot nu toe aan het menselijk vernuft; het buit zijn eigenschap, zichzelf klonen in steeds andere vormen, stevig uit. Het zal nog niet zo gemakkelijk worden hem te verslaan.
.
---------- |
fgelopen weekend was ik in het centrum van Amsterdam. Uit de opeengepakte appartementsgebouwen kwamen geluiden van groot jolijt. Ook bij de bovenburen van het appartement waar ik verbleef begon om zes uur 's avonds een leestje dat eindigde ver na de avondklok. Toen, en dat was opmerkelijk, vertrok een groot deel van de feestvierders met veel lawaai via het trappenhuis naar buiten waar ze op de fiets sprongen en zonder hinder van welke boa dan ook naar huis gingen. De avond erna ging het feestgedruis in de omliggende appartementen tot een uur of drie in de ochtend door. Met Koningsdag moet het nog erger zijn geweest, hossende en schreeuwende drommen op grachten en pleinen.