'In Maart 1848 had het oproer in Amsterdam plaats hetwelk gelukkig minder ernstige gevolgen had dan in de andere landen van Europa. Een drietal socialisten riep het gepeupel op om op de Dam samen te komen en ruide aldaar de menigte op om de winkels te plunderen en bij de rijken de ruiten in te gooien.

Ik wist van niets en liep dus als altyd naar de Laliegracht, waar ik tot mijn verwondering de deur gesloten vond. Ik belde en vroeg de meid of er geen college was.

"Weet u het niet?" antwoordde zij, "er is oproer, zij plunderen de winkels. 0 foei,daar komen zy aan,"en tegelijk sloot zy de deur. En toen zag ik inderdaad een tierende hoop volks uit de Molesteeg komen en langs de overzijde der Leliegracht naderen. Voor hen uit vluchtte een heer in doodsangst, a^ 0) en 20 dikwijls ik die later ontmoette kon ik myn lachen niet bedwingen als ik "L-— mij zyn verschrikt gelaat te binnen bracht. Ik zelf liep de Keizersgracht terg^ en toen ik bij de Hartenstraat was en gezien had dat de bende achter mij aan kwam en overal de ruiten stuk wierp, liep ik de sluis over die naar de Reestraat voert en wachtte ik daar totdat het gespuis op mijn hoogte was, waarna ik evenwijdig met de troep voortliep, slechts door de gracht gescheiden.Huis aan huis werden de ruiten van de onderkamers en van de bel etage verbrijzeld.

Ter hoogte van de Leidse gracht zette ik het in de draf omdat.....